GEBRUIKERS ERVARING met de WHITE's BEACH HUNTER ID.


Mijn eerste ervaring.

Op zoek naar een goede waterdetector kwam ik de Beachhunter ID tegen. Na her en der wat geīnformeerd te hebben bleek het dus om een relatief nieuw model van Whitešs te gaan. Via DSH werd ik in de gelegenheid gesteld om dit model uit te proberen. Ik zoek dus voornamelijk in het water (waden) op plekken waar veel gezwommen word. Momenteel gebruik ik hiervoor een Minelab Excalibur 1000 welke het best goed doet, op het land zoek ik met een Tesoro Lobo Supertraq. Mijn totale ervaringslijstje ziet er als volgt uit:

  • C-scope 770 (1 jaar)
  • C-scope Newforce R1 (1 jaar)
  • Fisher 1280X-aquanaut (1/2 jaar)
  • DetectorPro Headhunter Diver (onlangs halve dag mee gezocht: wilde hem uitproberen)
  • Minelab Excalibur 1000 (reeds 8 maanden in mijn bezit, zoek ik nu nog mee)
  • Tesoro Lobo Supertraq (sinds kort in mijn bezit, zoek ik nu nog mee)

    Het demomodel van DSH kreeg ik weer via Midholland Detectoren (het wereldje is klein) toegestuurd. De eerste indruk van het apparaat was goed: het geheel was relatief eenvoudig in elkaar te zetten en het zag er allemaal stevig en robuust uit. Daarnaast was de detector uitgerust met schotel- stabilisator van White's (standaard zit dit er niet op). Dit is blijkbaar nodig bij het waterzoeken want het kan natuurlijk zo zijn dat de schijf omhoog gaat staan en dat merk je niet zo snel (dit probleem heb ik overigens nog niet gehad bij mijn vorige detectors). Maar goed het zat er dus bij en ook nog eens reserve batterijen (3 stuks 9 volts gaan erin), wel zo gemakkelijk natuurlijk (goede service dus).




    Wat als eerste opviel waren wel de indicatorlampjes bij het vinden van voorwerpen. Want naast een duidelijkere toonidentificatie zou deze detector het ook nog eens met lampjes ondersteunen. Het eerst wat ik altijd doe is even (met behulp van de quickstart) de detector buiten op het gras even uittesten op allerlei voorwerpen. En inderdaad het rode lampje ging branden bij ijzeren voorwerpen, geel bij ringen en groen bij muntjes. Ook aan het geluid kon ik duidelijk de verschillen horen. De detector heeft een tweetal standen ALL METAL en DISC. De eerste stand wordt tevens gebruikt om de plaats te bepalen. De DISC stand filtert standaard de rommel weg. Wat opvalt is dat je zelf verder geen invloed hebt op het discriminatie hoogte. Je moet het dus doen met wat de geluiden en de lampjes je aangeven. Maar voor alle detectors geld (en dus ook voor deze) alleen door hem te leren kennen wordt je er vaardiger mee.

    En dus uitproberen in de praktijk was de volgende stap. Locatie een zwemwater in de omgeving van Nijmegen. Ik was er laatst al een keertje geweest maar ik had 1 gedeelte niet goed afgezocht en dus was het de moeite om daar nog een keertje langs te gaan.

    Het instellen van de detector was geen probleem en dus zat ik zo in het water. De opwaartse druk van de zoekschijf viel gelukkig mee en ook het gewicht van het kastje was te overzien. Hierdoor hoef je de kast niet aan een riem te hangen en dus blijf je bewegingsvrijheid houden en heb je geen last van een kabel die door het water zweeft. Na zošn 10 minuten kreeg ik het eerste signaal, goed geluid en classificatie (aldus de lampjes) ringen.

    Na 2 keer scheppen met mijn waadschep was het signaal weg, en dus was het moment (altijd het mooiste moment) om in de schep te kijken daar. En ja hoor een mooie zilveren ring van Esprit. Ik denk dat begint goed. Even later weer hetzelfde signaal met dezelfde classificatie, echter mijn enthousiasme werd getemperd door het feit dat het een bierdopje was. Dit fenomeen herhaalde zich meerdere malen bij zowel trekringen en nog meer bierdoppen. Een ander geluid & classificatie gaf de detector bij munten (zowel euro's als hollands geld), dit had de detector alle keren goed!.

    Na wat uurtjes zoeken was het resultaat:

  • 1 zilveren ring
  • 1 zilveren armband
  • wat Nederlands kleingeld en Euro's
  • Bierdoppen / trekringen en een tentharing

    Mijn Conclusie

    Mooi apparaat, goed hanteerbaar in water. Aan de heup hangen is in het water niet nodig, hierdoor heb je meer bewegingsvrijheid. Munten geeft ie accuraat aan echter trekringen en bierdoppen (niet alle) gooit ie op 1 hoop. Ik heb dus vaker moeten graven daar waar bijv. mijn Minelab een duidelijke lage bromtoon geeft op bierdoppen. Ook andere voorwerpen (bijvoorbeeld een tentharing of een schroef) worden als "goed" aangeduid. Trekringen blijft gewoonweg een probleem (voor alle detectors).

    Hierbij moet je in het achterhoofd houden dat ik er slechts een halve dag mee gezocht heb en dat (nadat je hem beter leert kennen) het identificeren van de objecten a.d.h.v. kleine verschillen in het geluid beter zou moeten worden.

    Graag wil ik nog vermelden dat ik dit stuk (zo objectief mogelijk) geschreven heb vanuit mijn achtergrond en kennis en dus kan het goed zijn dat een andere hobbyist er anders tegenaan kijkt. Ik vind de volgende zaken belangrijk bij een (waad)detector: Identificatie van het object, gebruikersgemak en hanteerbaarheid. Graven is meestal lastig dus dat wil je zoveel mogelijk beperken. Gebruikersgemak en hanteerbaarheid spreken voor zich. Diepte vind ik in water minder belangrijk: diep moeten graven in water is geen lolletje en meestal liggen objecten niet zo diep. Vanuit deze gedachte heb ik er dan ook tegenaan gekeken.

    Mijn volgende stop: het uitproberen van de Whitešs Surfmaster en de Tesoro Tigershark.

    Theo Peeters
    TPE@gac.nl




    Print deze test.