TEST WHITE'S CLASSIC SL III Pro
Door Johan van Brederode, Nieuwegein.

Metaaldetectoren zijn er meer dan genoeg te verkrijgen dus is 't zaak dat je als beginner (en dat ben ik dan ook) jezelf goed verdiept in deze materie om in ieder geval geen miskoop te doen. Nadat ik vele uurtjes op het internet had gekeken en met gevorderde zoekers gesproken had besloot ik dat het in ieder geval een White's detector moest worden. Bij twee White's verkoopadressen heb ik de nodige folders aangevraagd en na bestudering hiervan besloot ik, mede door de uitbreidingsmogelijkheden, dat ik een White's Classic SL III Pro wilde hebben, een middenklasser die volgens zeggen zijn geld dubbel en dwars waard is gezien de goede prijs-kwaliteit verhouding. Dus heb ik Midholland detectoren in Bunschoten gebeld voor een afspraak om de SL III te komen bekijken en om bij hen de fijne kneepjes van het zoeken onder de knie te krijgen. Na het apparaat goed bekeken te hebben met daarbij de prettige en correcte uitleg besloot ik die vrijdagochtend tot aankoop en liet de White's Classic SL III Pro een dag later bij mij thuis bezorgen.

Als ik de doos uitpak valt me op dat in het binnenframe de detector goed verpakt zit. Transport beschadiging is hiermee eigenlijk uitgesloten. De detector wordt geleverd met koptelefoon, batterijen, beschermkap en de Nederlandse en Engelse handleiding. Ook twee A4-tjes met allerlei tips over het hoe en waar te zoeken was een welkome verrassing. Je wordt als beginner gelukkig niet meteen in het diepe gegooid. Op de rekening staat dat ik zelfs drie jaar garantie heb. Fijn om te weten dat je dus wel technische back up krijgt als er eens wat mis mocht gaan. Ik begreep dat er altijd een gratis leendetector klaar staat als er toch eens pech zou zijn.

De White's Classic SL III heeft een S-vormige steel die uit twee delen bestaat. De bovensteel is van gecoat metaal . Op deze steel zit het handvat met vlak daar voor de plaatsbepalingschakelaar (zie het omcirkelde gedeelte). De armsteun en elektronica kast (spatwaterdicht) met de knoppen zijn ook aan de bovensteel bevestigd. Al met al dus lekker compact!

Aan de kunststof ondersteel wordt (door middel van een kunststof bout en moer) de 24 cm open 'deepscan' schotel bevestigd. En als alles aan elkaar zit is de balans van de detector fantastisch en heb je, mede door het klittenband van de armsteun welke om je arm vast gezet wordt, geen enkele last van de 1,4 kg die de detector weegt.

Het batterij systeem is echt uniek te noemen. Een plat zwart schuifdoosje, waar je de acht bijgeleverde penlite batterijen instopt (en er 80 uur mee kunt zoeken), wordt simpel achter in de detectorkast geschoven. Dus geen last van draadjes en de zgn. batterijschoentjes die toch vaak voor stroom storingen kunnen zorgen. Net boven het batterij ' slide in' systeem zit de ingang voor de bijgeleverde koptelefoon die, indien in gebruik, ervoor zorgt dat het luidsprekertje in de elektronica kast automatisch uitgezet wordt.

De functie knoppen en schakelaars zal ik kort omschrijven. Gelukkig dat 't er niet teveel zijn zodat ook ik als startende zoeker direct in de gaten heb hoe ze werken.

De sens(itivity = diepte instelling) knop wordt gebruikt om de detector aan en uit te zetten en hiermede bepaal je ook het diepte bereik van de detector. De P(reset) stand is eigenlijk niet interessant want als je dat doet gaat de detector beduidend minder diep. Als de SL III tijdens 't zoeken geen bijgeluiden geeft kun je 'm altijd op het maximum zetten.

Ik denk dat deze knop eigenlijk de belangrijkste is: Hij zorgt ervoor (mits goed ingesteld) dat je bepaalde metalen, zoals bv ijzer, weg kunt filteren en dus niet meer hoort of het moet hooguit een kraaktoon zijn, maar gelukkig geven de andere (goede) metalen een mooie volle toon. Waar ik wel achter kwam is dat als je 'm te hoog zet je ook de metalen kunt weghalen die je eigenlijk wel had willen vinden. In de regel zette ik deze knop vlak voor de eerste P zodat ik geen spijkers meer vond. Maar na enige oefening had ik `t vlot in de gaten hoe deze DISC werkt.

Dit was wel erg vlug te begrijpen en toch leuk dat White's hieraan gedacht heeft. Je gebruikt 'm alleen maar als je met andere detector fanaten op een veld aan 't zoeken bent en je van hen steeds storing krijgt (interferentie). Een zwiep aan deze knop en weg bijgeluiden. Mooi systeem hoor, want je kunt dan de zoek frequentie veranderen van 6,1 kHz tot 6,7 kHz.

Hiermee kun je kiezen uit twee soorten metaalselectie: NORM is voor gewone zoekomstandigheden en BLACK SAND wordt gebruikt voor behoorlijk vervuilde (gemineraliseerd =veel bijgeluiden) grond zoals bv zoute stranden. Deze functie werkt wel nauw samen met de DISC knop maar na wat testjes begreep ik het (ook duidelijk aangegeven in de handleiding) want op de vuile grond hoorde ik veel minder bijgeluidjes.

Deze functie heb ik helaas nog niet op mijn Classic SL III zitten maar van Midholland detectoren begreep ik dat hier mee het diepte bereik van de detector nog eens met 30% toeneemt. Normaal heeft de SL III een automatische grondbalans maar bij de TURBO kun je dit zelf instellen (de GEB knop)zodat je steeds een optima forma aanpassing op de te doorzoeken grond hebt. Op sterk vervuilde grond kun je 'm niet gebruiken en het batterij gebruik neemt drastisch toe (40 in plaats van 80 uur zoeken). Maar op normale grond moet dit systeem echt perfect werken. Ik laat 't wel een keer inbouwen maar wil eerst de detector goed leren kennen. Ik begreep ook dat één en ander onder de volle garantie erin gezet wordt.

Mijn eerste zoektocht

Nou moet het gebeuren, ik begrijp alle functies en ben dus erg benieuwd hoe mijn White's Classic SL III Pro zich in het veld gaat gedragen en of ik mijn zeer gewenste goudschat zal vinden. Mijn test terrein is een weiland in de buurt van een oude boerderij en van de boer begreep ik dat er vroeger over zijn land een oud kerkenpad had gelopen. Daar moet dus best wel wat liggen want men verloor natuurlijk ook vroeger wel eens wat.

Nadat ik de detector zo ingesteld heb dat ik geen ijzer zal vinden gaan mijn eerste wankele schreden als beginnend zoeker met een rustige zwaaisnelheid van de schotel heen en weer zo laag mogelijk over het gras. Ik luister vol verwachting wat komen gaat. Een kraaktoon knalt in m'n oren en mijn hart slaat over van spanning. De schat?? Ik trek aan de plaatsbepalingschakelaar en daar waar het geluid het hardst is zet ik de schep in de grond en na enig graafwerk stuit ik op wat hards en haal op zo'n 35 cm een hoefijzer naar boven. Ik herinner me dat tijdens de uitleg van Midholland er gezegd werd dat groot ijzer moeilijk weg te filteren is maar dat als ik goed luisterde, wel kon horen of het ijzer zou zijn want dat gaf dan een wat afgebeten toon. Met pijn in m'n rug van het graven besluit ik voortaan wat beter te luisteren en ga vol enthousiasme verder.

Met elke zwaai van de schotel overlap ik steeds de vorige om zo geen stukje over te slaan, en hoop ik op een nieuw signaal. Wat is de detector trouwens lekker in balans want ik krijg geen stratenmakers gevoel in mijn armen. Na zo'n 10 minuten verder te zijn krijg ik dit keer een mooie volle ronde toon te horen. Wel erg zacht, maar ik besluit mijn kans te wagen en ga opnieuw op de knieën. Na 20 cm zie ik ineens in de zijkant van het gat iets liggen en ja hoor, de eerste buit is binnen. Een leuke vingerhoed van koper, helaas wel beschadigd maar toch, ik haal na iets ouds uit de grond en voel me zo opgetogen als een kind met een feestmuts!

Het geeft me natuurlijk een geweldige kick om door te gaan: Wat werkt dit verslavend!! Ik ben de hele middag op 't veld geweest en m ijn Classic heeft echt z'n best gedaan want toen ik er mee op moest houden (Tja, moeders wacht met het eten) telde ik mijn zegeningen. Naast de al eerder genoemde vingerhoed had ik ook nog een paar muntjes gevonden, een fragment van een lepel en meerdere ondefinieerbare voorwerpjes maar daar zijn de boeken en het internet weer voor om dat te kunnen determineren. Ik moet echt zeggen dat ik de hooggespannen verwachtingen vervult zag gaan. Lekker in de vrije natuur rondlopen met het gevoel van de schat te vinden. Natuurlijk geen van te voren bedachte goudschat maar wel dingetjes uit de grond gepeuterd die er misschien al eeuwen gelegen hebben. Jammer dat ik niet veel eerder met deze leuke hobby begonnen ben. Maar goed, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald zullen we maar zeggen.

Conclusie:

De White's Classic SLIII blijkt in de praktijk een metaaldetector te zijn die, in het licht van zijn mogelijkheden en prestaties, een meer dan goede middenklas detector is. Dit mede door de informatie welke ik van andere, wat meer geroutineerde zoekers kreeg. Met het bedienings gemak, gewicht, de perfecte balans en het goede diepte bereik is Classic SL III van White's voor iedere gevorderde en ook beginnende zoeker bijzonder aan te bevelen. Ik ben er in ieder geval goed over te spreken!


Print deze test.